Procenjuje se da više od 25%  osoba širom sveta tokom svog života pati od nekog vida mentalnog poremećaja ili poremećaja ponašanja, a činioci koji su povezani sa pojavom i tokom ovih poremećaja su siromaštvo, pol, uzrast, ratovi i katastrofe, teške somatske bolesti i porodično i socijalno okruženje. Ratovi i slične velike katastrofe imaju ogroman uticaj na mentalno zdravlje i psihosocijalnu dobrobit stanovništva. Nakon vanrednih stanja se stopa mentalnih problema udvostručava. Mentalni poremećaji su jedan od faktora rizika za nastanak zaraznih i masovnih nezaraznih bolesti, a utiču i na češću pojavu nenamernih i namernih povređivanja.
    Dugogodišnja izloženost kontinuiranom stresu u našoj zemlji, dovela je do porasta broja osoba sa zdravstvenim problemima iz oblasti mentalnog zdravlja, a unipolarna depresija je jedan od vodećih uzroka opterećenja stanovnika bolestima u Srbiji. Depresija se karakteriše stalnim osećajem tuge i gubitka interesovanja zajedno sa psihološkim, fizičkim promenama i promenama u ponašanju. Jedan je od vodećih uzroka invaliditeta i širom sveta.
    Stručnjaci smatraju da polovina mentalnih poremećaja započinje pre 14.godine života. Procenjuje se da oko 20% dečje i adolescentne populacije u svetu ima mentalne poremećaje i poteškoće, a u različitim kulturama se sreću slični tipovi poremećaja. Najugroženija su deca u siromašnim zemljama u kojima jedan dečji psihijatar dolazi na 1-4 miliona ljudi. Nedovoljan broj psihijatara, psihijatrijskih sestara, psihologa i socijalnih radnika je među glavnim preprekama za omogućavanje lečenja i nege psihijatrijskih bolesnika uopšte u nisko i srednje razvijenim zemljama. Pored toga, postojanje predubeđenja o mentalnim poremećajima i diskriminacija pacijenata i njihovih porodica je osnovni razlog zbog kojeg se osobe ne usuđuju da traže pomoć stručnog lica kada obole. Suprotno očekivanjima, stepen "etiketiranja" osoba sa mentalnim poremećajima je veći u urbanim sredinama i među osobama sa višim stepenom obrazovanja.
U cilju unapređenja mentalnog zdravlja stanovništva i povećanja dostupnosti službi za mentalno zdravlje, postoji četiri ključne prepreke koje treba prevazići:

1. u javno zdravstvenom sistemu oblast mentalnog zdravlja (mentalne higijene) nije prepoznata kao oblast važna za delovanje i finansiranje, i nije uključena u kalendar zdravlja;
2. trenutna organizacija psihijatrijskih službi ne može da odgovori na rastuće potrebe;
3. nedostatak integrisane brige o mentalnom zdravlju u okviru primarne zdravstvene zaštite;
4. nedovoljan broj kadrova za brigu o mentalnom zdravlju u društvu (specijalisti psihijatrije, psihijatrijske sestre, psiholozi, socijalni radnici).

Bez obzira na postojeće prepreke, važno je prepoznati početne simptome mentalnih problema i javiti se stručnjacima na vreme, u savetovalištima za mlade ili drugim institucijama.